April 25, 2008

ဧပရယ္ ၁၈


အဲဒီေန႕က ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ လြပ္လပ္ျခင္းေတြကို သူမဆီ ၾကည္ျဖဴစြာနဲ႕ အပ္ႏွင္းလိုက္ရတယ္။ ေလဟုန္စီးၿပီးလြပ္လပ္စြာ ပ်ံသန္းေပ်ာ္ျမဴးတတ္တဲ့ ငွက္တစ္ေကာင္ဟာ ေလွာင္အိမ္ထဲကို သူကုိယ္တိုင္တုိး၀င္ခဲ့တယ္။ မႈန္ပ်ပ် အလင္းေရာင္ေအာက္မွာ စမ္းတ၀ါး၀ါးနဲ႕ ခရီးတစ္ခု ကို တိမ္တိုက္နဲ႕အတူ ရြက္လြင့္ခဲ့တယ္။ ကိုယ့္ရင္ခုန္သံေတာင္ကိုယ္ျပန္ၾကားလို႕...။သူမအၿပံဳး သူမ မ်က္လံုးေတြရဲ႕ စူးရွမႈ ေၾကာင့္ လတစ္ျခမ္းေတာင္ ညခ်မ္းမွာ တိမ္တိုက္ၾကား တိုး၀င္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္။

ရြန္းလဲ့တဲ့မ်က္၀န္းတစ္စံုက အနာဂတ္ရဲ႕ လမ္းျပၾကယ္တစ္ပြင့္လား?
သူဖန္ဆင္းတဲ့ အၿပံဳးတစ္ပြင့္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အိပ္မက္ေတြကို ေႏြေခါင္ေခါင္မွာ
ရြက္သစ္ေတြေ၀လို႕.......။
ေမွာ္ပဥၥလက္နဲ႕ ဖမ္စားသလို သူမေရွ႕ေမွာက္ မွာ ဒူးေထာက္က်ဆံုးသြားတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္ စိတ္ကူး၊အိပ္မက္၊အနာဂတ္ေတြ ကိုအဲဒီေန႕မွာပဲ သူမ အကုန္သိမ္းပိုက္သြားတယ္။ ( သူမ သိမ္းပိုက္သြားတယ္ဆိုတာထက္ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ေပးအပ္လိုက္ရတယ္ဆိုရင္ ပိုမွန္ပါလိမ့္မယ္) ကၽြန္ေတာ္ ပိုင္ဆိုင္သမွ် အရာအားလံုး သူမရဲ႕ အၿပံဳးတစ္ပြင့္ေအာက္ မွာတင္ ႏူးညံ့စြာ က်ရႈံး ခဲ့ၾကတယ္။ ဖမ္းဆုတ္မရတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တစ္ခ်ိဳ႕ေတာင္ သူမ ဆုတ္ကိုင္ႏိုုင္စြမ္း ရွိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ တည္ေဆာက္ထားတဲ့နန္းေတာ္မွာ သူမ ကေတာ့ အရွင္သခင္ပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ တယုတယ နဲ႕ ပ်ိဳးခဲ့ရတဲ့ ဥယ်ာဥ္ႀကီးက ဒီေန႕မွာေတာ့ ရွိသမွ်ပန္းေတြ အကုန္ပြင့္လို႕ ေမႊးရနံ႕ေတြလည္းထံုမႊန္ေနပါေတာ့တယ္.......။

မနက္လင္းလို႕ ေၾကးမံုေပၚကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ပံုရိပ္ကိုမျမင္ရပဲ သူမပံုရိပ္သာ ကၽြန္ေတာ္ျမင္လိုက္ရတယ္။ တဒဂၤေလးေပါ့.... ကၽြန္ေတာ္ဟာ သူမျဖစ္သလို သူမဟာလည္း ကၽြန္ေတာ္ျဖစ္ခဲ့ၿပီ။
ခုခ်ိန္ကစလို႕ သူမအတြက္ဆို အရာရာကိုဖန္ဆင္း စစ္တလင္းေတာင္ ခ်စ္ျခင္းနဲ႕ျပည့္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ဖန္ဆင္းႏိုင္ရမယ္။

လာခ်စ္သူ ........
ဟုိေရွ႕မွာ အနာဂတ္ ဆိုတဲ့ခရီး ကိုရြက္လႊင့္ဖို႕ သစၥာတရားနဲ႕ တည္ေဆာက္ထားတဲ့ ေလွငယ္တစ္စင္းရွိတယ္။
နားလည္မႈ ဆိုတဲ့ တက္နဲ႕ ေလွာ္ခတ္လို႕ ခရီးဆံုးထိ ေရာက္ေအာင္ တို႕ႏွစ္ေယာက္ ရြက္လႊင့္ၾကမယ္ ။
ေလာကဓံ ဆိုတဲ့ ေရလႈိင္းေတြၾကားမွာ ...........။
p-s: ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ မဂၤလာပြဲအမွတ္တရ ပို႕စ္ေလးပါ။အခုမွတင္ျဖစ္တာကို ေတာ့အားလံုးခြင့္လႊတ္ေပးၾကပါ။

April 16, 2008

ရင္တြင္းေႏြ

သစ္ရြက္တစ္ခ်ိဳ႕
ေျမအႏွံ႕ ျပန္႕က်ဲေနတယ္
ေလ အေ၀ွ႕မွာ ေၾကြလြင့္ၾကတာေလ...
စိတ္ဓါတ္ေတြလည္း ေႏြေနပူမွာ ေရငတ္ လို႕...
ရင္ခြင္မွာ လမသာတာေတာင္ ၾကာေပါ့..
အၿပံဳးေတြေတာင္မွ
တစ္၀က္တစ္ပ်က္နဲ႕တင္
ႏႈတ္ခမ္းေပၚကေန ေျခေလွ်ာ္က်တယ္...
ဟဲလို မိတ္ေဆြ
အပန္းမႀကီးဘူးဆိုရင္
ေရခဲစိမ္ စကာလံုးတစ္ခ်ိဳ႕
က်ဳပ္ရင္ဘတ္ထဲ ထည့္ေပးပါလား
ဒီေႏြက သိပ္ပူတယ္ဗ်ာ....။

April 04, 2008

သႀကၤန္ပိေတာက္နဲ႕အတူ


ေႏြရာသီရဲ႕ပြဲေတာ္မွာ
ကၽြန္ေတာ့္ ဘ၀ထဲကို အမွတ္မထင္ေရာက္လာသူ.......
ပန္းပိေတာက္ေတြ ပန္ဆင္ထားတဲ့ ဆံႏြယ္ေလးေတြက ေလအေ၀ွ႕မွာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါပဲ။
ပိေတာက္ပန္းခ်စ္တဲ့ “မ” ေရ...

ေႏြဟာ "မ" ေၾကာင့္ေအးျမသြားၿပီ.
"ျမင္ျမင္ခ်င္းအခ်စ္"ဆိုတာကုိ လက္ခံလိုက္တဲ့ ေန႕ေလးတစ္ေန႕
ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ အားလံုးအမွတ္တရေတြခ်ည္းပါပဲ.
ကၽြန္ေတာ္"မ" ကိုစိတ္၀င္စားတယ္။

ရႊဲရႊဲစိုေနတဲ့ မရဲ႕အလွမွာ တဒဂၤ ကၽြန္ေတာ္နစ္မြန္းသြားတာေတာ့ ခြင့္လႊတ္ေပးပါ
အားလံုးကေရ၀ိုင္းေလာင္းလို႕ “မ”ႏႈတ္ခမ္းေတြေတာင္ျပာလို႕
"မ" သိပ္ကိုေအးေနမွာပဲေနာ္....
အေအးဒဏ္ကို ကာကြယ္ဖို႕ ကၽြန္ေတာ့္ သန္ဘက္ေလးထုတ္ ေပးေတာ့
ရီေ၀ေ၀အၾကည့္ေတြနဲ႕ ေက်းဇူးစကားဆိုတယ္.......
ႏႈတ္ဖ်ားက ထြက္က်လာတဲ့စကားလံုးေတြက သႀကၤန္ေရလို ေအးျမလို႕
ေႏြေနပူရဲ႕ေန႕လည္ခင္းႀကီးမွာ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ဘတ္ထဲက ျဖတ္ၿပီး
အရွိန္ျပင္းတဲ့ ရထားတစ္စင္းခုတ္ေမာင္းသြားတယ္"မ"ေရ......
အားလံုးက တိတ္တခိုးဆိုတယ္
"ကိုယ္ရံေတာ္"တဲ့။
စေနာက္ၾကတဲ့စကားလံုးေပမယ့္ တစ္ကယ့္သူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္လို
"မ"နားမွာ ေစာင့္ၾကပ္လို႕
မခြဲႏိုင္မခြာရက္ နဲ႕ေပါ့
ထြက္ေျပးသြားမွာ လည္းစုိးရိမ္တယ္ေလ...

"မ" တစ္ေယာက္သာ မၾကည့္လို႕ မသိေပမယ့္ အားလံုးက ေတြ႕ေနၾကပါတယ္
ဒီေကာင္ေလးရဲ႕ ရင္ဘတ္ထဲကိုေပါ့...
အပ်ံသင္စငွက္တစ္ေကာင္ရဲ႕ ေ၀ဒနာေတြကို
ကြယ္ရာမွာ ဟာသလုပ္ၿပီး ပ်က္လံုးမလုပ္ပစ္လိုက္ပါနဲ႕"မ"ရယ္.
ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္တာ ပိေတာက္ေတြလည္း သိပါတယ္...
ေက်းဇူးျပဳ၍...
သႀကၤန္ေရနဲ႕အတူ ရင္ထဲက ေ၀ဒနာေတြကို ကုစားပါ...။

April 02, 2008

မိုးတစ္ညပံုျပင္


သည္းထန္စြာ ရြာသြန္းေနတဲ့ မိုးေရေတြက ငါ့မ်က္၀န္းထဲက မ်က္ရည္ေတြကို သူနဲ႕အတူေရာေထြး စီးဆင္းေစတယ္။ ေကာင္းပါတယ္ မိုးေရ...... မိုးနဲ႕ေရာေနတဲ့ငါ့မ်က္ရည္ေတြကို ဘယ္သူမွမျမင္ႏုိင္ေတာ့ဘူးေပါ့။ဟိုတစ္ခ်ိန္တုန္းက ဒီလိုမိုးေရေတြၾကားမွာ ထီးေလးတစ္ေခ်ာင္းကို တူတူေဆာင္းၿပီး မိုးမတိတ္မခ်င္း မိုးရြာထဲမွာ ေလွ်ာက္ခဲ့ဖူးတယ္။ “မိုးရြာတာကို ကၽြန္မ သေဘာက်တယ္ ကို” တဲ့။ ေျပာခဲ့တဲ့စကားေတြ ခုခ်ိန္ထိ နားထဲမွာ ၾကားေယာင္ဆဲ။
တစ္ခါ တစ္ခါက်ေတာ့ မိုးရြာထဲမွာ ေဆာင္းေနတဲ့ထီးကို လႊတ္ခ်ၿပီး သူမထြက္ေျပးတယ္။ ႏွစ္ေယာက္စလံုးမိုးေရေတြစိုလို႕ ။ “ေပ်ာ္စရာေကာင္းတယ္ေနာ္” တဲ့။ သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ေအးတယ္ဆိုၿပီး သူမညည္းျပန္တယ္။ ျပန္မယ္ဆိုေတာ့ “မိုးတိတ္မွ” တဲ့။ ေတာ္ေတာ္ေျပာရခက္တဲ့ေကာင္မေလး။ မုိးရြာထဲမွာ သိ္ပ္ကိုေပ်ာ္တဲ့ေကာင္မေလး။ ႏႈတ္ခမ္းေတြျပာေနတာေတာင္ မုိးရြာထဲမွာ ေပ်ာ္လို႕ေကာင္းတုန္း ။ အေအးပတ္လိမ့္မယ္လို႕ေျပာလည္း သူမ ဂရုမစိုက္ပါဘူး။သူမက မိုးရြာရင္သိပ္ကိုသေဘာက်တဲ့ ေကာင္မေလးပါ။
မိုးရြာၿပီဆိုတာနဲ႕ သူမ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေခၚၿပီး မုိးေရထဲကို ထြက္ေတာ့တာပါပဲ။ မလိုက္ဘူးဆိုရင္လည္း တစ္ေယာက္တည္းမသြားဘူး။ တစ္ခ်က္ေလာက္ေအာ္ေငါက္ျပန္ေတာ့ လည္း မ်က္ရည္ေလး တစ္၀ဲ၀ဲနဲ႕။ ေနာက္ၿပီးဆိုေသးတယ္။ “ကၽြန္မက ကိုနဲ႕ အတူတူ မိုးရြာထဲမွာ ေလွ်ာက္သြားခ်င္တာ” တဲ့။ မိုးၿခိမ္းသံ ၾကားရင္ေတာ့ သူမေၾကာက္လြန္းလို႕ ကၽြန္ေတာ့္လက္ ဆုပ္ထားၿပီးေတာ္ေတာ္နဲ႕ မလႊတ္ေတာ့ပါဘူး ။မိုးၿခိမ္းသံကိုေတာ့ သူမက ေၾကာက္တယ္တဲ့။
ေပ်ာ္ခဲ့ဖူးတဲ့အတိတ္က မိုးေရေတြက ခုခ်ိန္မွာေတာ့ ငါ့ကိုမေအးျမေစႏိုင္ပါဘူးခ်စ္သူ။
မိုးသည္းေလ ငါေၾကကြဲေလ။ မိုးၿခိမ္းသံၾကားရင္ ငါရင္ေတြနာတယ္။ လွ်ပ္စီးလက္တဲ့ အခါ မင္းပံုရိပ္ေတြကိုငါ့မ်က္၀န္းေတြထဲမွာ ၀ုိးတစ္၀ါးျမင္ရတယ္။ မိုးသည္းထဲမွာ ေလွ်ာက္သြားေနတဲ့ ခ်စ္သူစံုတြဲ ေလးေတြကိုျမင္ရင္ ငါနင့္ကို အရမ္းသတိရတယ္။ ခုေတာ့ငါ မိုးနဲ႕အတူ နင့္ကိုလြမ္းေနတယ္ ခ်စ္သူ။
ၿပီးခဲ့တဲ့အတိတ္က ငါသာနင့္ကို အလိုမလိုက္ခဲ့ရင္.....
မိုးေရေတြၾကားမွာ နင့္ကိုအခ်ိန္အၾကာႀကီးမေနေစခဲ့ရင္......
ခုခ်ိန္မွာ ငါနင္နဲ႕ အတူ မိုးေရထဲမွာ ႏွစ္ေယာက္အတူတူရွိေနမယ္ဆိုတာ ေသခ်ာတယ္ခ်စ္သူ။ အရာအားလံုးၿပီးခဲ့ၿပီဆိုေပမယ့္ မိုးရြာတိုင္းသတိရေနတဲ့ငါ ဘယ္လုိေျဖသိမ့္ရမွာလဲ။ နင္ေပ်ာ္ဖူးခဲ့တဲ့ မိုးေရေတြကပဲ နင့္ကို ေခၚသြားၾကတာေလ။ခုေတာ့နင္ေပ်ာ္ႏိုင္ေသး ရဲ႕လားခ်စ္သူ။ အားလံုးကို နင္ကထားခဲ့ေပမယ့္ က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ သူက မေမ့ႏိုင္ျဖစ္ေနတာ နင္ကေတာ့သိမွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။
မိုးေရေတြက ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္ကို ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြေပးခဲ့သလို ေၾကကြဲစရာေတြကိုလည္း မိုးေရေတြကပဲ ျပန္ေပးခဲ့တယ္။ ခုေတာ့ဒါေတြ အားလံုး ပံုျပင္တစ္ပုဒ္လိုျဖစ္သြားခဲ့ၿပီ။ ေနာင္တစ္ေန႕ မိုးေရထဲမွာ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးေနတဲ့ ခ်စ္သူေတြကို ေတြ႕ရင္ နင္နဲ႕ငါ့အေၾကာင္းကို ေျပာလိုက္ပါ့မယ္ခ်စ္သူ။ ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ဇာတ္လမ္းေလးကို နားေထာင္ၿပီး သူတို႕ေတြ ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္ လိုအျဖစ္မ်ိဳးမႀကံဳရေလ ေအာင္ ငါေျပာလိုက္ပါ့မယ္။ အဲလိုေျပာလိုက္လို႕ သူတို႕ေတြရဲ႕ ႏႈတ္ဖ်ားမွာ တို႕ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ မိုးဇာတ္လမ္းေလးကို ေျပာစမွတ္ျဖစ္ေနၾက မယ္ဆိုရင္ပဲ ငါနင့္ကုိ လြမ္းရက်ိဳးနပ္ပါတယ္ခ်စ္သူ။

March 29, 2008

ခေရပင္လမ္းေလး

ေလွ်ာက္ခဲ့ဖူးတဲ့ ခေရပင္လမ္းေလးထဲမွာ ခုေတာ့တစ္ေယာက္တည္းအထီးက်န္စြာ ေလွ်ာက္လွမ္းေနတာ ငါပါပဲေကာင္မေလးရယ္။
ငါအခုခေရပန္းေလးေတြေကာက္ေနတယ္။ ခေရတစ္ကုံး သီကံုးမလို႕ေပါ့။

ဟိုအရင္ကဆို ဒီလမ္းေလးက ခ်စ္သူႏွစ္ဦးရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးစြာနဲဲ႕ အမွတ္တရေပါင္းမ်ားစြာ မွတ္ေက်ာက္တင္ခဲ့တဲ့ ေနရာေလးေပါ့။ တို႕ႏွစ္ေယာက္ခေရပန္းေလးေတြကို ဘယ္သူအမ်ားဆံုးေကာက္ႏုိင္မလဲဆိုၿပီး လုေကာက္ခဲ့ၾကဖူးတယ္ေနာ္။

ခေရပန္းေတြေကာက္ၿပီး ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္ေပါင္း ေကာက္လို႕ရတဲ့ ခေရပန္းေလးေတြကို ငါက အိမ္ကိုယူသြားတယ္။နင့္အတြက္ငါကိုယ္တိုင္ ခေရကုံးေလးေတြကို သီကံုး ေပးဖို႕ေပါ့။ ေနာက္ေန႕က်ေတာ့ နင့္အတြက္ငါသီကံုးေပးတဲ့ ခေရကုံးေလးေတြကို နင့္ရဲ႕ဆံေကသာမွာ ငါကိုယ္တိုင္ ပန္ဆင္ေပးခဲ့တယ္။

ခေရရနံ႕ေတြနဲ႕ နင့္ဆံႏြယ္ေတြကို ငါတန္ဖိုးထားခဲ့တယ္။ နင့္ရဲ႕ပိတုန္းေရာင္ဆံေကသာက ငါ့ခေရကံုးေလးေတြနဲ႕ ပနံသင့္လိုက္တာေကာင္မေလးရယ္။ ခေရပန္းကိုမွ ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုး ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့နင့္ကို ငါကလည္း အျမတ္တႏိုးနဲ႕ တန္ဖိုးထား ခ်စ္ခဲ့တယ္။ ေန႕စဥ္ေန႕တုိင္းငါက နင့္ရဲ႕ပန္းဆက္ ဗ်တၱ ေပါ့။ ဒါေလးကိုပဲ ငါေက်နပ္ေနမိပါတယ္။ နင့္အတြက္ လိုအပ္္တာမွန္သမွ် ျဖည့္ဆည္းေပးခ်င္ေနတာကိုက ငါနင့္အေပၚထားတဲ့ ေမတၱာတရား ဆိုတာ ကိုနင္လည္းသိခဲ့တယ္။ ငါနင့္ဆီကိုေန႕စဥ္ ခေရပန္းေလးေတြ ဆက္ခဲ့တယ္ေနာ္ ။

ဒီလိုေန႕စဥ္ ဆက္သေနတဲ့ၾကားက ......
တစ္ေန႕မွာ ႏွင္းဆီပန္းေတြ တစ္ေပြ႕တစ္ပိုက္နဲ႕ နင္ငါ့ဆီေရာက္လာခဲ့တယ္။ နင္ေျပာေတာ့ လက္ေဆာင္ရလာတာတဲ့။ ဘယ္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္က ေပးတာလဲလို႕ ငါနင့္ကိုမေမးခဲ့ပါဘူး ။ နင့္မ်က္ႏွာေလးကိုၾကည့္လိုက္တာနဲ႕ ႏွင္းဆီပန္းေတြကို နင္ဘယ္ေလာက္ တပ္မက္ ေနတယ္ဆိုတာ ငါသိခဲ့ပါတယ္။ခေရ ကိုမွ ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့နင္က ႏွင္းဆီပန္းေတြ ေရာက္တဲ့ေန႕ကစၿပီး ငါ့ခေရပန္းေလးေတြကို လ်စ္လ်ဴ ရႈခဲ့တယ္။ ငါ့ခေရပန္းေလးေတြ နင့္ဆံေကသာမွာ မပန္ဆင္ရပဲ ပိုင္ရွင္မဲ့ ႏြမ္းေျခာက္ ရၿပီ။ ငါစိတ္မေကာင္းပါဘူး။နင့္ကိုငါ နားလည္ပါတယ္ ။ ႏြမ္းေျခာက္သြားေပမယ့္လည္းငါ့ခေရပန္ေလးေတြ ေမႊးပ်ံ႕ေနဆဲပါ။ ငါ နင့္ကိုမေပးျဖစ္ခဲ့တဲ့ ခေရပန္းေလးေတြ ကို အမွတ္တရအျဖစ္သိမ္းထားတာ ခုဆိုရင္ ခေရပန္းထည့္တဲ့ေသတၱာေလးေတာင္ ျပည့္ေတာ့မယ္။
ႏွင္းဆီဆိုတာ ေတာ္၀င္ပန္းပါ ခ်စ္သူ ။ နင္လိုခ်င္တက္မက္တာကို ငါအျပစ္မျမင္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အခန္႕မသင့္လို႕ ဆူးစူးမွာကိုေတာ့ငါ စိုးရိမ္မိတယ္။
ခုဆိုရင္ နင့္ဆံေကသာမွာ ငါ့ခေရပန္းေလးေတြ မျမင္ရတာ ရက္ေတြကို လစားလို႕ သကၠရာဇ္တစ္ခုေတာင္အသစ္ျဖစ္သြားၿပီေကာင္မေလးေရ။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါ ငါ့ရဲ႕ခေရပန္းေလးေတြ နင့္ကိုခုထိ ေမွ်ာ္လင့္ေနတုန္းပါပဲ။ အခန္႕မသင့္လို႕ နင့္ကို ႏွင္းဆီဆူး ေတြစူးခဲ့ရင္ အဲဒီႏွင္းဆီကို စြန္႕ၿပီး ခေရပင္လမ္းေလးကို ျပန္လာခဲ့ပါခ်စ္သူ ။ ခုေတာ့ခေရပင္ႀကီးေတာင္ ပန္းေကာက္မယ့္သူမရွိလို႕ ပန္းေတြမပြင့္တာေတာင္ ေတာ္ေတာ္ၾကာၿပီ........။ပိုင္ရွင္မယ့္ႏြမ္းေျခာက္ေနတဲ့ ခေရကံုးေလးေတြ ကိုနင္လာၾကည့္လွည့္ပါ။ ခုခ်ိန္ထိ ေမႊးပ်ံ႕ေနတုန္းပါပဲ ။ ျပန္လာၾကည့္ရင္နင္သိမွာပါ...............။

ခုခ်ိန္ထိ ငါ ခေရပန္းေလးေတြ သီေနတုန္းပါပဲခ်စ္သူ။

March 28, 2008

ပုန္းေရွာင္သူ



မေန႕ကငါ......
သီခ်င္းေတြ ဆိုညည္း

ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္လို႕
နင့္ကို ေခ်ာ့သိပ္ခဲ့တယ္။

မေန႕ကငါ......
ကဗ်ာေတြ သီကုန္း
ရင္တစ္ခုလံုး ရင္းၿပီး
နင့္အတြက္ ရည္ရြယ္ခဲ့တယ္။

မေန႕ကငါ......
မိုးေပၚက ၾကယ္ကိုဆြတ္
နင့္အတြက္ လည္ဆြဲလုပ္မယ္ဆိုၿပီး
ငါ့ အခ်စ္ကို ဖြဲ႕ဆိုခဲ့တယ္။

မေန႕ကငါ......
နင့္အတြက္ဆိုၿပီး
ေငြေျခက်င္းေလး ၀ယ္
ငါကိုယ္တုိင္ ၀တ္ဆင္ေပးခဲ့တယ္။

မေန႕ကငါ......
ရင္ခြင္ကို ေပါင္းသင္လို႕
ႏွင္းဆီ တစ္ခင္းပ်ိဳး
နင့္အတြက္ ငါ
ဥယ်ာဥ္တစ္ခု ဖန္ဆင္းခဲ့တယ္။

မေန႕ကငါ.......
ဘုရားမွာဆုေတာင္း
ရုိးေျမက် ေပါင္းရေစဖို႕
နင့္ကိုငါတစ္ကယ္
ရည္ရြယ္ခဲ့တယ္။

မေန႕ကငါ......
မေျပလည္တာေတြ တစ္ခဏ
နင့္အတြက္ဘ၀င္က်ေစဖို႕
ခပ္ၿပံဳးၿပံဳးေလး ေနခဲ့တယ္။

မေန႕ကငါ.......
မေန႕ကငါ.......
မေန႕ကငါ.......

ဒီေန႕မွာေတာ့......
သီခ်င္းေတြရပ္တန္႕
ကဗ်ာေတြ ရင္ကြဲၿပီး...
လည္ဆြဲေလး ပ်က္စီး...
ေငြေျခက်င္ေလး ေပ်ာက္ပ်က္လို႕
ဥယ်ာဥ္ႀကီးလဲ ေျခာက္ကပ္ေနၿပီ...
ေတာင္းတဲ့ဆုေတြ မျပည့္ႏိုင္ပဲ
ငါ့အၿပံဳးေတြ အသက္မဲ့သြားတာ....

နင္ ရက္စက္တယ္
ေကာင္မေလးရယ္.....။

March 26, 2008

ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္ (၂)

ပ်က္စီးသြားတဲ့ “ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္” ဟာ ျပန္လည္ျပဳျပင္မယ့္သူ မရွိပဲ ဆယ္စုႏွစ္တစ္ခုလံုး ဒီအတိုင္းပဲ ရွိေနခဲ့တယ္။ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္ ဟာ သူ႕ဒဏ္ရာေတြကို သူ႕ကိုယ္သူ ကုစားေပမယ့္ ဒဏ္ရာေတြက ထပ္ထပ္ပဲ တိုးလာခဲ့တယ္ ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ဆိုၿပီး သူ႕ကိုယ္သူ ပစ္ထားလိုက္တယ္။ ဒီလိုနဲ႕တစ္ေန႕မွာ ေတာ့ “ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္” ကိုေနာက္ထပ္ဧည့္သည္တစ္ေယာက္ထပ္ေရာက္လာ ျပန္ပါတယ္။ ဧည့္သည္လို႕သာသံုးႏႈံးလိုက္ရတာ တစ္ကယ္ေတာ့ ဒီတစ္ခါေရာက္လာတာ ဧည့္သည္မဟုတ္ပါဘူး ။ “ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္” ကို ျပန္လည္တည္ေထာင္မယ့္ “ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္” ရဲ႕ “ကယ္တင္ရွင္” လို႕ေျပာရင္ ပိုမွန္ပါလိမ့္္မယ္။ သူ ဟာ “ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္” ကို
အရင္က တစ္ခါမွ မေရာက္ဖူးပါဘူး။ မေရာက္ဖူးေပမယ့္ “ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္” ရဲ႕ အေၾကာင္းေတြကို အကုန္လံုး နီးပါးေလာက္ကို သိေန ခဲ့ပါတယ္။ အဲလိုသိေအာင္လည္းသူက အရင္ဆံုး စံုစမ္းခဲ့တယ္။ ၿမိဳ႕ေတာ္ကို ျပန္လည္တည္ေထာင္ဖို႕ ဘာေတြ လိုအပ္မလဲဆုိတာကို “ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္” ရဲ႕ မလွမ္းမကမ္းကေန အၿမဲေစာင့္ၾကည့္ေနခဲ့တယ္။ ဒီေလာက္ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းတဲ့ ၿမိဳ႕ေတာ္ ဟာ ဘာေၾကာင့္ ပ်က္စီးသြားရတာလဲဆုိတာကို သူ စဥ္းစားတယ္။ “နားလည္မႈ”နဲ႕“ၾကင္နာမႈ” ေတြ မလံုေလာက္ခဲ့လို႕လား ဆိုၿပီး အေျဖထုတ္တယ္။ေနာက္ထပ္တစ္ခါဒီလိုမျဖစ္ရေအာင္ သူ ႀကိဳးစားမယ္ဆိုၿပီး “ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္” ကို ျပန္လည္တည္ေထာင္ဖို႕အတြက္
လိုအပ္တာေတြ ျပည့္စံုတဲ့တစ္ေန႕မွာ သူဟာ “ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္” ထဲကို ၀င္လာခဲ့ပါတယ္။ သူ၀င္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ “ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္” ဆီမွာ ၀င္ခြင့္မေတာင္းခဲ့ပါဘူး ။ သူ႕သေဘာနဲ႕သူ၀င္လာခဲ့တယ္။ သူဟာ “ၿမိဳ႕ေတာ္” ကိုျပန္လည္တည္ေထာင္ဖို႕သိပ္ကိုစိတ္အား ထက္သန္ေနခဲ့တယ္။သူ႕ေၾကာင့္ “ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္” ျပန္လည္အသက္၀င္ႏိုးထလာမွာကို သူအရမ္းေမွ်ာ္လင့္တယ္။ေမွ်ာ္လင့္တဲ့အတိုင္း ျဖစ္လာလိမ့္မယ္လို႕လည္း သူ႕ကိုယ္သူယံုၾကည္ေနတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ “ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္” ကိုျပန္လည္တည္ေထာင္ဖို႕ အတြက္သူ႕မွာ အကုန္ျပည့္စံု ေနတယ္ေလ။ လိုအပ္တာမွန္သမွ်သူ႕ဆီမွာ အကုန္ရွိေနၿပီ။ “အခ်ိန္တစ္ခု” ကိုပဲ သူေစာင့္ရမွာ ။ သူ႕ရဲ႕ ညာဖက္လက္မွာ စစ္မွန္တဲ့ သစၥာတရားရွိတယ္။ ဘယ္ဖက္လက္မွာ ေႏြးေထြးတဲ့ ေမတၱာတရား ရွိတယ္။ သူ႕ရင္ဘတ္ထဲမွာ ေတာ့ လတ္ဆတ္တဲ့ ရင္ခုန္သံေတြရွိတယ္။ ေနာက္ၿပီးသူ႕ဆီမွာ ၾကင္နာေဖးမမႈ၊အႏြံတာခံမႈ၊သည္းခံခြင့္လႊတ္မႈ၊စာနာ နားလည္မႈ နဲ႕ အၿပံဳးခ်ိဳခ်ိဳ ေတြ ရွိတယ္။ “ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္” ကိုျပန္လည္တည္ေဆာက္ဖို႕အတြက္ အေကာင္းဆံုးေသာ အသံုး၀င္ဆံုးေသာ ကိရိယာ ေတြကိုပဲ သူယူလာခဲ့တယ္။ မလုိအပ္တဲ့ ၀န္တိုမႈ ၊ ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈ ၊ ေတာင္းဆိုမႈ ၊ စတာေတြကို “ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္”ရဲ႕အျပင္ဖက္မွာ သူထားခဲ့တယ္။ ဒီလိုနဲ႕သူဟာ အရင္ဦးဆံုး သူ႕ရဲ႕ညာဖက္လက္နဲ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္ကို ထုဆစ္ ပုံေဖာ္တယ္။ ဘယ္ဖက္လက္နဲ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္ကို အသက္သြင္းတယ္။ သူ႕ရင္ဘတ္နဲ႕ အရာအားလံုးကို စိတ္တိုင္းက် တည္ေဆာက္တယ္။ “ကယ္တင္ရွင္” ရဲ႕စြမ္းေဆာင္ရည္ေၾကာင့္ “ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္”ဟာ အခ်ိန္တိုတုိအတြင္းမွာ ျပန္လည္အသက္၀င္လာခဲ့တယ္။ “ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္” အတြင္းမွာ သီခ်င္းတစ္ခ်ိဳ႕ပ်ံ႕လြင့္လာတယ္။ အခ်ိန္အခါ မဟုတ္ပဲ ပန္းရနံ႕တစ္ခ်ိဳ႕ သင္းပ်ံ႕လာတယ္။ ကဗ်ာတစ္ခ်ိဳ႕ အိမ္လည္လာၾကတယ္။ ကမ ၻာေပၚမွာအလွဆံုးေသာ ပန္းေတြ က “ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္” မွာ လာေရာက္ ဖူးပြင့္ၾကတယ္။ ခုေတာ့ “ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္” က အသစ္တစ္ဖန္ျပန္ၿပီး အသက္၀င္ရွင္သန္ ခဲ့ပါၿပီ။ “ကယ္တင္ရွင္” ကို သူ အရမ္းေက်းဇူးတင္သြားတယ္။ “ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္” မွာရာသက္ပန္ေနဖို႕ ေတာင္းဆိုလုိက္တယ္။ “ကယ္တင္ရွင္” မရွိရင္ မျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း ။“ကယ္တင္ရွင္”ေၾကာင့္ခုလို ျပန္လည္အသက္၀င္လာရေၾကာင္း ၊ဒီၿမိဳ႕ေလးမွာပဲ ေနာက္ဆံုး ထြက္သက္ထိ ေနသြားေပးဖို႕ “ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္” က ေမတၱာရပ္ခံလိုက္တယ္။ အဲဒီေတာ့“ကယ္တင္ရွင္” က စဥ္းစားအုန္းမယ္ဆိုၿပီး အေျဖေပးပါတယ္။ သူစဥ္းစားၿပီးအေျဖရေတာ့“ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္” ကိုအေျဖေပးတယ္။ သူ “ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္”မွာ ရာသက္ပန္ ေနာက္ဆံုးထြက္သက္ထိ ေနသြားမယ့္အေၾကာင္း “ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္” ကိုျပန္လည္အေျဖေပးခဲ့တယ္။ “ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္” က ေပ်ာ္လြန္းလို႕ “ေဟးးးးးးးးးးး” လို႕ေအာ္လိုက္မိတယ္။ အဲဒီေတာ့ “ကယ္တင္ရွင္” က “ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္” ကို မ်က္ေစာင္းလွလွေလး တစ္ခ်က္ထိုးပါတယ္။ ဒီေန႕ က “ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္“ အတြက္ အမွတ္တရ ေန႕ေလးတစ္ေန႕ပါပဲ ။ ခုခ်ိန္ထိမွတ္မိေနတုန္းပါပဲ။ အဲဒီေန႕ ကေတာ့ 2005 April 18 ရက္ေန႕ ........ အဲဒီေန႕ကို “ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္” ရဲ႕ ႏွစ္ပတ္လည္ေန႕လို႕ “ကယ္တင္ရွင္” နဲ႕တုိင္ပင္ၿပီး သတ္မွတ္လိုက္တယ္။ လာမယ့္ April 18 ဆိုရင္ “ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္” ရဲ႕ ႏွစ္ပတ္လည္ေန႕ျဖစ္သလို “ကယ္တင္ရွင္” က “ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္” မွာ ရာသက္ပန္ရုိးေျမက်ေနမယ့္အေၾကာင္းလက္မွတ္ေရးထုိးမယ့္ေန႕ေလးတစ္ေန႕လည္းျဖစ္ပါတယ္။
p-s: အားလံုးကိုဖိတ္ေခၚပါတယ္။

March 25, 2008

ႏႈတ္မဆက္ပဲ ထြက္သြားသူ

အတူထိုင္ဖူးတဲ့ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးရဲ႕ အတူထိုင္ဖူးတဲ့ ထိုင္ခံုေလးမွာ ငါအခု ထိုင္ေနတယ္ခ်စ္သူ။
မေျပာင္းလဲ့တဲ့ဒီဆိုင္ေလးက မေျပာင္းလဲေသးတဲ့ ေတးသီခ်င္းေလးေတြကို ခုထိဖြင့္ထားတုန္းပါပဲ။
ေျပာင္းလဲသြားတာက နင္ တစ္ေယာက္မရွိေတာ့ပါပဲ။
ဆိုင္စားပြဲထိုးေလးက ေလာကြတ္စကားဆိုပါတယ္ အစ္မ မပါဘူးလား အစ္ကို တဲ့။
တစ္ဖက္လူက ေလာကြတ္စကား လို႕ဆိုေပမယ့္ ငါ့အတြက္ေတာ့ ခံစားမႈ ဒီဂရီေတြက
ရင္ဘတ္ထဲကေန ေစာင့္တက္လာတယ္ခ်စ္သူ။
ေက်းဇူးျပဳ၍ တစ္ေယာက္တည္းေနခြင့္ျပဳပါ ။ မွာထားတဲ့ေကာ္ဖီကို
ေသာက္မယ္လုပ္ေတာ့ ေကာ္ဖီခြက္ထဲမွာ မင္းမ်က္ႏွာ ေပၚလာျပန္တယ္။
ေတာ္ၿပီကြာ ဒီတိုင္းပဲထားလိုက္ေတာ့မယ္။
ဒါနဲ႕ပဲ ပိုက္ဆံရွင္းၿပီး ဆိုင္ထဲကေနထြက္လာလုိက္တယ္ ။ စားပြဲထိုးေကာင္ေလးက ေနာက္ကလိုက္လာၿပီး
အစ္ကို ေကာ္ဖီက တစ္ခြက္ဖိုးပဲေလ ဆိုၿပီး ပိုေနတဲ့ေငြကို ျပန္အမ္းတယ္။
ဘာေၾကာင့္ငါ ေကာ္ဖီႏွစ္ခြက္ဖိုးေပးမိတာပါလိမ့္?
ဒီလိုနဲ႕ေလွ်ာက္လာရင္း ဘယ္သြားရင္ေကာင္းမလဲဆိုၿပီး စဥ္းစားတယ္။
စိတ္သက္သာရာ ရမယ္ထင္တဲ့ေနရာသြားရင္ေကာင္းမယ္
လို႕စဥ္းစားၿပီး ဘုရားေပၚတက္လာလိုက္တယ္။ ပန္းေရာင္းတဲ့ေကာင္မေလးက
အစ္ကို ပန္းမ၀ယ္ေတာ့ဘူးလား တဲ့ ။
ဒီေန႕အစ္မ မပါဘူးေနာ္ တဲ့။ ဟူး ေသသာေသလိုက္ခ်င္ေတာ့တယ္။
ဒါနဲ႕ပဲ သူ႕ကိုၿပံဳးျပၿပီး ပန္းတစ္စည္း၀ယ္လိုက္တယ္။
စေနေထာင့္သြားၿပီး မျပည့္ႏိုင္ေတာ့တဲ့ ဆုကိုေတာင္းလိုက္မိတယ္ ။ ခ်စ္ေသာသူနဲ႕ ရာသက္ပန္ ရုိးေျမက် ေပါင္းရပါေစ လို႕ ။ ခါတိုင္းဆိုရင္ေတာ့ ဘုရားရင္ျပင္ေပၚမွာ ႏွစ္ေယာက္တူတူ ဆုေတြေတာင္းလိုက္ၾကတာ နာရီ၀က္ေလာက္ၾကာပါတယ္။ ခုေတာ့ လိုခ်င္ေတာင့္တ တဲ့ဆုတစ္ခုကို ေတာင္းလိုက္ၿပီး ဘုရားရင္ျပင္ေပၚကေနဆင္းလာလိုက္တယ္။
ခုခ်ိန္ထိနင္ကေတာ့ငါ့အနားမွာ ရွိေနတုန္းပဲ ခ်စ္သူ။ ေက်ကြဲစရာေတြ နဲ႕ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ငါ
ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးစရာေတြကိုဘယ္မွာ လိုက္ရွာရမလဲ ခ်စ္သူ ?
အခုငါဘယ္သြားရမလဲ? မထူးေတာ့ပါဘူး အိမ္ပဲျပန္ေတာ့မယ္။
အရာအားလံုးေမ့ၿပီးခဏေလာက္အိပ္ပစ္လိုက္တယ္။ မင္းက အိပ္မက္ထဲထိေရာက္လာျပန္တယ္။
မင္းကိုသတိရတုိင္းသာ ပန္းတစ္ပြင့္ ပြင့္မယ္ဆိုရင္ ဒီကမၻာႀကီးပန္းေတြနဲ႕ ျပည့္ႏွက္ေနေလာက္ၿပီခ်စ္သူ။
သတိရတိုင္းမ်က္ရည္က်ရလို႕ ငါ့မွာ မ်က္ရည္ေတြလည္းခမ္းေျခာက္ကုန္ၿပီ။
ရူးတယ္လို႕ ဆိုခ်င္ဆိုေတာ့ ငါနင့္ကိုတစ္ရက္မွ မေမ့ဘူးခ်စ္သူ။ အမွတ္တရေပါင္းမ်ားစြာ အုတ္ျမစ္ခ်ၿပီးမွ
ဘာေၾကာင့္ငါ့အနားက ထြက္သြားရတာလဲ? ရက္စက္တဲ့ေလာကဓံတရားႀကီးက ဘာျဖစ္လို႕မင္းတစ္ေယာက္ကိုမွ ေရြးၿပီး
ေခၚသြားရတာလဲ? ျဖစ္ခ်င္တာေတြျဖစ္မလာတာကိုက ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕အတိတ္ကံလား? ကမၻာတစ္ဖက္မွာ နင္ရွိသလို ကမၻာတစ္ဖက္မွာ ငါရွိတယ္။ စိတ္မပ်က္နဲ႕ ခ်စ္သူ တစ္ေန႕ေန႕ ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္ ဆံုႏုိင္မွာပါ။ ေရာက္ေနတဲ့ေနရာေလးမွာ နင္ေပ်ာ္ေအာင္ေနပါ ။ ငါ့အတြက္လည္းနင္ စိတ္မပူနဲ႕ ။ တို႕ႏွစ္ေယာက္ခဏေလး ေ၀းတာလို႕ သေဘာထားလိုက္ပါ ။
ျပန္ဆံုၾကမယ့္တစ္ေန႕ေရာက္ရင္သာ နင္ငါ့ကို အရင္လိုခ်စ္ခြင့္ေလးေတာ့ ျပန္ေပးပါ လို႕ ငါေတာင္းဆိုခ်င္တယ္။
ဒါေပမယ့္................. ျပန္ေတြ႕ၾကတဲ့ တစ္ေန႕ ......................နင္ငါ့ကို မွတ္မိပါအုန္းမလား???

p-s: သူမကၽြန္ေတာ့္ကို တစ္ကယ္ႏႈတ္မဆက္ခဲ့ပါဘူး။

March 23, 2008

အသည္းကြဲဇာတ္လမ္းေလးတစ္ပုဒ္

အလြမ္း နဲ႕အဆံုးသတ္မယ္မွန္းႀကိဳသိခဲ့ရင္ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ခြင္တစ္ခုလံုးကို ဘာလို႕ ပံုအပ္ခဲ့မွာလဲ။ခုေတာ့...........
ဥၾသ ေတြေတာင္ ေတးဆိုကုန္ၿပီ။ ေလရူးေတြလည္းတိုက္ကုန္ၾကၿပီ။ရင္ခြင္မွာလည္းျခစ္ျခစ္ေတာက္ေအာင္ကို ပူေနၿပီ။
ေက်းဇူးျပဳ၍ ေအးျမလတ္ဆတ္ေသာ ေမတၱာတရားေတြ နဲ႕ ငါ့ကို ကုစားပါခ်စ္သူ..
အခ်ိန္ေတြခဏေလာက္ေနာက္ျပန္လွည့္ၾကည့္လိုက္ပါ။မင္းထားခဲ့တဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ........
မင္းအတြက္ဆိုၿပီး ေပးဆပ္ခဲ့တဲ့ ငါ့ႏွလံုးခုန္သံတစ္ခ်ိဳ႕ ေရခဲျမစ္ထဲမွာ ျမဳပ္ေနတာမင္းေတြ႕လိမ့္မယ္။
အလြမ္းသီခ်င္းေတြ ဆိုေနတဲ့ အိပ္ပ်က္ညေတြကို မင္းေတြ႕လိမ့္မယ္။
ေၾကမြ ၿပဲစုတ္ေနတဲ့ ဒိုင္ယာရီေတြ မင္းေတြ႕လိမ့္မယ္။ကာရံမညီတဲ့ ကဗ်ာအပိုင္းအစေတြမင္းေတြ႕လိမ့္မယ္။
ေၾကကြဲစရာေတြျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ ငါ့ဘ၀အစိတ္အပိုင္းတစ္ခ်ိဳ႕ကိုပါမင္းေတြ႕လိမ့္မယ္။
တစ္ခ်ိန္ေသာ အခါက...........
ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္ တိမ္ေတြစီးၿပီး ဟိုး အဆံုးမရွိတဲ့ ခရီးကိုသြားခဲ့ဖူးတယ္။
ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္ ပင္လယ္သမုဒၵရာႀကီးကိုလည္းျဖတ္ဖူးတယ္။ငါတုိ႕ႏွစ္ေယာက္ ေတာင္ေတြျဖတ္ၿပီး သီခ်င္းေတြလည္း
ညည္းခဲ့ဖူးတယ္။ႏွစ္ေယာက္အတူရွိစဥ္တုန္းက အရာအားလံုးကို ရင္ဆိုင္ နင့္အတြက္ငါ သူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္
ျဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္။ခုခ်ိန္မွာေတာ့ ဒါေတြဟာ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္ျဖစ္သြား ၿပီလား?
အရာအားလံုးမင္းအတြက္ လွပခဲ့တဲ့ ဒီအတိတ္ကို မင္းဘာေၾကာင့္စြန္႕ခြါရတာလဲ???
`အတိတ္´ဆိုတဲ့ပန္းခင္းေလးေၾကာင့္ `အနာဂတ္´ဆိုတဲ့ဥယ်ာဥ္ႀကီး လွပရတာပါ။
သီးပြင့္ေတာ့မယ့္အခ်ိန္ေရာက္မွ ဘာေၾကာင့္ဖ်က္ဆီးပစ္လိုက္ရတာလဲ ေကာင္မေလးရယ္?
အျပစ္မတင္ရက္တဲ့ငါ ကံၾကမၼာကိုပဲ ယိုးမယ္ဖြဲ႕လိုက္ပါေတာ့မယ္။ ေပ်ာ္ပါေစခ်စ္သူ....
အရာရာကိုေက်ာ္ျဖတ္ ရင္ဆိုင္မယ့္ နင့္အတြက္ဆိုၿပီး ေပးဆပ္ခဲ့တဲ့ငါ......
ခုေတာ့ ဒဏ္ရာေတြ ဗလပြ နဲ႕ က်န္ရစ္ျဖစ္ခဲ့တာ သိပ္ေတာ့လည္းမထူးဆန္းပါဘူး။
က်န္ခဲ့တဲ့ရက္စြဲေတြ ျပန္လွန္ၾကည့္ရင္ ေန႕တိုင္း ရက္ရာဇာ ေတြပါပဲခ်စ္သူ။မေန႕ကအခ်ိိန္ထိေပါ့။
မေနခ်င္ရင္လည္းသြားပါေတာ့.........
အရာအားလံုးၿပီးဆံုးသြားၿပီဆိုေတာ့လည္း.............

p-s:ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀တစ္စိတ္တစ္ေဒသပါ။

March 19, 2008

အိပ္မက္ဒ႑ာရီ

ေဒါက္ေဒါက္...ေဒါက္ေဒါက္...ေဒါက္ေဒါက္...!!!
အဆက္မျပတ္ေခါက္ေနတဲ့တံခါးေခါက္သံေၾကာင့္ ေသာ့ေပါက္ကေန အျပင္ဖက္ကို
ေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္တယ္။
အလို......အိပ္မက္ေတြ တစ္ေပြ႕တစ္ပိုက္နဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ စိတ္ကူးနတ္သမီးေလးကို
တအ့ံတၾသ ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ သူမ ဘာလာလုပ္တာပါလိမ့္..???
ကၽြန္ေတာ္သူမဆီကို ၀င္ခြင့္ေတာင္းခဲ့တုန္းက သူမ ကၽြန္ေတာ့္ကို မသိခ်င္ေယာင္
ေဆာင္ခဲ့ပါသည္။ ခုေတာ့ သူမ ကကၽြန္ေတာ့္ကို၀င္ခြင့္ေတာင္းေနၿပီ။
ကၽြန္ေတာ္ဘာလုပ္ရမလဲ? နည္းနည္းေတြေ၀သြားတယ္...။
ႏွလံုးသားက ၀င္ခြင့္ျပဳဖို႕ ဖိအားေပးေနေပမယ့္ ဦးေႏွာက္က ခပ္တည္တည္လုပ္ေနတယ္ေလ။
ဒါနဲ႕ပဲေနာက္ဆံုး ကၽြန္ေတာ္ ဦးေႏွာက္ကို လ်စ္လ်ဴရႈ႕လိုက္တယ္။
ႏွလံုးသား အလိုက် သူမကို ကၽြန္ေတာ္၀င္ခြင့္ေပးလိုက္တယ္။
သူမအၿပံဳးတစ္ခ်က္ကို ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေျခြခ်ၿပီး ညင္သာစြာ ၀င္လာခဲ့ပါတယ္။
သူမ ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာပဲ ကၽြန္ေတာ္ အနာဂတ္စားပြဲ တစ္ခုကို ခင္းလိုက္တယ္။
ေနာက္ၿပီး အဲဒီအေပၚမွာ အၾကင္နာ၊အိပ္မက္၊ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္၊လက္ေတြ႕ဘ၀၊နားလည္မႈ...
စတာေတြနဲ႕ သူမကို တည္ခင္းဧည့္ခံလိုက္ပါတယ္။ေနာက္ၿပီး.....
အဲဒါေတြ စားသံုးဖို႕ သူမ လက္ထဲကို အခ်စ္ ဆိုတဲ့ဇြန္းတစ္ေခ်ာင္း ထည့္ေပးလိုက္ပါတယ္။
အဆင္သင့္ျဖစ္ၿပီးဆိုေတာ့မွ သူမကိုစားသံုးေစပါတယ္။
ပထမဦးဆံုး သူမ အၾကင္နာ ကိုစတင္ျမည္းစမ္းလိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ဘယ္လိုေနလဲ
ဆိုေတာ့ သူမ ကခ်ိဳပါတယ္တဲ့။ ေနာက္ၿပီး သူမ အိပ္မက္ ေတြကို ခပ္ေသာက္လိုက္တယ္...
ၿပီးေတာ့ အတိုင္းမသိေအာင္ၾကည္ႏူးရတယ္တဲ့။ေနာက္တစ္ခါ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို သူမ စားၾကည့္တယ္
အဲဒါအားေဆး တစ္ခြက္လားတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေမးတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ၿပံဳးရံု ၿပံဳးျပလိုက္ပါတယ္။
ေနာက္ၿပီးေတာ့ လက္ေတြ႕ဘ၀ ကိုသူမ နည္းနည္းျမည္းၾကည့္လိုက္တယ္။ခ်က္ခ်င္းပဲ သူမ ႏွာေခါင္းရႈံ႕ၿပီး
ျပန္ေထြးထုတ္မယ္လို႕ လုပ္ပါတယ္ ။ ပါးစပ္ကလည္း ခါးလိုက္တာ ဆိုၿပီး သူမ ဆိုပါတယ္။
ဒါနဲ႕ကၽြန္ေတာ္လည္း ခါးတယ္ဆိုေပမယ့္ ေထြးေတာ့မထုတ္လိုက္ပါနဲ႕ ၿမဳိခ်လို္က္ေနာ္ လို႕ ဆိုေတာ့
သူမ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာ ၾကည့္ၿပီး ေအာင့္အည္း ၿမိဳခ်လိုက္ပါတယ္။ သူမ ေတာ္ေတာ္လည္းခါးသြားမွန္း
ကၽြန္ေတာ္သိလိုက္တယ္။ဒါေပမယ့္ သူမ ၿမိဳခ်လိုက္တာကိုေတြ႕ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရင္မွာ အတိုင္းမသိေအာင္
ပီတိေတြ ျဖစ္ရတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ေနာက္ဆံုးသူမကို နားလည္မႈ တစ္ခြက္တိုက္လိုက္တယ္။ အားလံုးထဲမွာ အေကာင္းဆံုး
ပဲလို႕ သူမ ေျပာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ ကိုတစ္ခုခုေျပာမလို႕စဥ္းစားေနပါတယ္ ။
အဲဒီခ်ိန္မွာပဲ........................။
တီတီ...တီတီ...တီတီ...တီတီ...
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ နာရီႏႈိးစက္သံေၾကာင့္ အိပ္မက္ ထဲကေန လန္႕ႏိုးသြားတယ္ဗ်ာ။
ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားေနတာက ဒါေတြဟာ အိပ္မက္ မဟုတ္ရင္သိပ္ေကာင္းမွာပဲ လို႕သူမ ကိုေျပာမလို႕ပါပဲ။
ကဲခုေတာ့ ...........??

March 18, 2008

ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္

တစ္ခါတုန္းကေပါ့........
`နားလည္မႈ´ နဲ႕ `ၾကင္နာမႈ´ ႏွစ္ခုေပါင္းၿပီးတည္ေဆာက္ထားတဲ့ `ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္´ ဆိုတဲ့ ၿမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕ ရွိသတဲ့။ အဲဒီၿမိဳ႕ေလးက တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေတာ့ လာလည္ခ်င္တဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးေပါ့။ ဒါေပမယ့္အဲဒီၿမိဳ႕ကို လာလည္ခ်င္တိုင္း လာလို႕မရဘူးတဲ့။ အဲဒီၿမိဳ႕ရဲ႕စည္းကမ္းခ်က္ေတြကိုလိုက္နာႏုိင္မွ
အဲဒီၿမိဳ႕ကို ၀င္ခြင့္ရတယ္တဲ့ ျဖတ္ေလွ်ာက္သြားတဲ့လူတိုင္းက `ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္´ ကို
၀င္ေရာက္လည္ပတ္ခ်င္ေပမယ့္ စည္းကမ္းခ်က္ေတြ မလိုက္နာႏိုင္လို႕အေ၀းကပဲ ၾကည့္သြားၾကသတဲ့။
`ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္´ ရဲ႕စည္းကမ္းခ်က္ေတြက......
(၁) ၾကင္နာတတ္သူျဖစ္ရမည္။
(၂) စာနာေဖးမတတ္သူျဖစ္ရမည္။
(၃) ရင္ခုန္သံေတြလတ္ဆတ္ရမည္။ တဲ့.........
စည္းကမ္းခ်က္ေတြက အေပၚယံၾကည့္ရင္ လိုက္နာဖို႕လြယ္ကူတယ္လုိ႕ထင္ရေပမယ့္ တစ္ကယ္တမ္းလိုက္နာ ဖို႕အတြက္ခက္ခဲလြန္းေတာ့ `ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္´ ႀကီးမွာဧည့္သည္မလာပဲ အထီးက်န္ေနတာေပါ့။
ဒီလိုနဲ႕တစ္ေန႕မွာ.....`ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္´ကိုဧည့္သည္တစ္ေယာက္ေရာက္လာပါတယ္။
အဲဒီဧည့္သည္ဟာ စည္းကမ္းခ်က္ေတြ ကိုလိုက္နာႏုိင္လို႕ ေရာက္လာတာပဲဆိုၿပီး
`ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္´ က ေႏြးေထြးစြာနဲ႕ႀကိဳဆို လိုက္တယ္။ဒါေပမယ့္အဲဒီဧည့္သည္က
ျခြင္းခ်က္တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္။ဘာလဲဆိုေတာ့ ရင္ခုန္သံတစ္ခ်ိဳ႕မလတ္ ဆတ္ေတာ့ပါဘူး။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ ေရာက္လာၿပီပဲ ကိုယ့္ဖက္ကဧည့္၀တ္ေက်ရမွာေပါ့ဆိုၿပီး
`ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္´ ႀကီးက ဧည့္သည္ေရာက္တဲ့ေန႕ကစၿပီးအမႈေတာ္ထမ္းရြက္ပါေတာ့တယ္။
`နားလည္မႈ´ နဲ႕ `ၾကင္နာမႈ´ ကိုလည္းေသခ်ာမွာထားတယ္။
ဧည့္သည္ကို ေသခ်ာဂရုတစိုက္ရွိဖို႕ကိုေပါ့။
တစ္ကယ္တမ္းလည္း `ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္´ ႀကီးက
ဧည့္သည္အေပၚမွာ အင္မတန္မွ ဧည့္၀တ္ေက်ခဲ့ပါတယ္။
ဘာပဲလိုလိုခ်က္ခ်င္းပဲရေအာင္ျဖည့္ဆည္းေပးခဲ့ပါတယ္။
တစ္ခုခုေတာင့္တတာနဲ႕ခ်က္ခ်င္းပဲရေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးရွာတယ္။
`ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္´ရဲ႕ ဧည့္၀တ္ေက်ပြန္မႈေၾကာင့္ ဧည့္သည္ရဲ႕ ရင္ခုန္သံတစ္ခ်ိဳ႕
ျပန္လည္အသက္၀င္ ရွင္သန္လာပါတယ္။ဧည့္သည္ကေတာ့ဒါေတြကိုမသိပါဘူး။
`ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္´ ကေတာ့ သူ႕ေၾကာင့္ဧည့္သည္ေပ်ာ္ရႊင္ေနတာကို ျမင္ရေတာ့
ေက်နပ္ေနတာေပါ့။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ဧည့္သည္ကို သူ႕ဆီမွာတစ္သက္လံုး ေနေစခ်င္တယ္ေလ...
ဒီလိုနဲ႕တစ္ေန႕မွာေတာ့........
`ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္´ ငိုင္ေနတာကို `နားလည္မႈ´ နဲ႕ `ၾကင္နာမႈ´
ကေတြ႕ေတာ့ ဘာျဖစ္လို႕မႈိင္ေနတာလဲလို႕ေမးတယ္။
ဒီေတာ့`ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္´ ႀကီးက
ဧည့္သည္မရွိေတာ့ဘူးတဲ့။ မင္းတို႕ ဧည့္သည္ကို ေသခ်ာဂရုမစိုက္ဘူးလားလို႕ေမးေတာ့
`နားလည္မႈ´ က ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကိုဂရုစုိက္ပါတယ္။
သူ ဘာေျပာေျပာ ဘာလုပ္လုပ္ ဘာမွျပန္မေျပာပဲ ၿပံဳးၿပံဳးေလးနဲ႕
သူ႕ကိုပဲၾကည့္္ေနခဲ့ပါတယ္ တဲ့။ `ၾကင္နာမႈ´ ကလည္း ကၽြန္ေတာ္လည္း
သူ႕ကိုဂရုတစိုက္ရွိခဲ့ပါတယ္။သူလိုအပ္တာမွန္သမွ်တယုတယနဲ႕
ျဖည့္ဆည္းေပးခဲ့ တာခ်ည္းပါပဲတဲ့။ အဲဒီေတာ့ `ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္´ ကစဥ္းစားတယ္။
ဒီေလာက္ဧည့္၀တ္ေက်ေနပါရက္နဲ႕ ဘာျဖစ္လို႕ ဧည့္သည္က ျပန္သြားရတာလဲေပါ့။ သူတို႕သံုးဦး ေခါင္းခ်င္းဆိုင္ၿပီးစဥ္းစားတယ္။ေနာက္ဆံုးေတာ့ အေျဖတစ္ခုရသြားတယ္။
ဘာလဲဆိုေတာ့ .........
ဧည့္သည္ဆိုတာ အခ်ိန္တန္ရင္အိမ္ျပန္မွာပဲ ဆိုတာကိုေပါ့။
အဲဒီဧည့္သည္ျပန္သြားတဲ့ေနာက္ပိုင္းကစၿပီး `ႏွလံုးသားၿမိဳ႕ေတာ္´ လည္းရင္ကြဲနာက်ၿပီးပ်က္စီးသြားသတဲ့။


p-s: လြန္ခဲ့ေသာ ၇ ႏွစ္တာကာလကေပါ့.......။

March 16, 2008

အထီးက်န္


တိတ္တဆိတ္၀င္လာတယ္ဆိုၿပီး...
ဒီလိုပဲ အမွတ္တမဲ့ ထြက္သြားခဲ့တယ္။
လြမ္းလို႕ က်န္ရစ္ခဲ့မွာ ကိုေတာ့..........
သူ မသိပါဘူး။
က်န္ေနသူရင္ခြင္ကို အပူေတြတစ္ေလွႀကီးနဲ႕
ဒဏ္ရာေတြ အနာမက်က္ေအာင္
ျပဳစားရက္တဲ့သူ။
အမွတ္တမဲ့ ဆိုၿပီး ထားရစ္တဲ့သူက
ထားခဲ့ေပမယ့္
အမွတ္တရ ေပါင္းမ်ားစြာနဲ႕ က်န္ရစ္ခဲ့တာ
ကၽြန္ေတာ္ ပါပဲ...။
ဇာတ္သိမ္းခန္းလည္းေရာက္ၿပီ...
ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း...
ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္းပါပဲ။

မေမ့ႏိုင္

ဖမ္းဆုပ္မရေတာ့တဲ့ အိပ္မက္တစ္ခုကို
ဘာေၾကာင့္ မက္ေမာေနရတာလဲ...?
ပိုင္ဆိုင္ခြင့္မရွိေတာ့တဲ့ အနာဂတ္ေလးကို
ဘာေၾကာင့္ျပန္ လိုခ်င္တာလဲ...?
ၿပိဳပ်က္သြားတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြကို
ဘာေၾကာင့္ တမ္းတေနတာလဲ...?
ေပ်ာ္စရာကမၻာေလးကို
ဖ်က္ဆီးပစ္ခဲ့တာ ဘာေၾကာင့္လဲ...?
ေန႕ ည ေတြ ကဗ်ာမဆန္ေတာ့တာ
မင္းမရွိေတာ့လို႕လား...?
ၾကယ္တစ္ပြင့္ ေၾကြက်သြားတာကေရာ
မင္းအတြက္ဆုေတာင္းေပးတာလား...?
ေဆာင္းတြင္းညေတြ ခိုက္ခိုက္တုန္ေနတာကေရာ
အေ၀းဆံုးကို မင္းေရာက္သြားလို႕လား...?
အရာအားလံုးေပ်ာက္ပ်က္သြားေပမယ့္.......
ငါ့ႏွလံုးသား အနက္ရႈိင္းဆံုးေနရာမွာ
မင္းကေတာ့ ခုခ်ိန္ထိ ရွိေနေသးတယ္ ခ်စ္သူ......။
ျပန္လာပါလို႕ ငါမေတာင္းဆိုပါဘူး
လမ္းႀကံဳရင္ေတာ့ ၀င္ခဲ့ေပါ့....။
ၾကင္နာမႈေတြနဲ႕ လက္ကမ္းလို႕ ႀကိဳေနမယ္
တစ္ခ်ိန္က မင္းရဲ႕အိမ္ေလး .....။
p-s:ရင္ဘတ္ထဲကထြက္က်လာတဲ့စကားလံုးတစ္ခ်ိဳ႕ပါ...။

March 13, 2008

ကမၻာျခားသြားတဲ့ခ်စ္သူ


ကမၻာတစ္ဖက္စီျခားခဲ့ၿပီခ်စ္သူ တစ္ခါတစ္ရံငါသတိရတဲ့အခါ ေပ်ာ္ဖူးခဲ့တဲ့အတိတ္ကို စိတ္ထဲမွာ
ျမင္ေယာင္တယ္.တို႕ႏွစ္ေယာက္သိပ္ခ်စ္ခဲ့ၾကတဲ့ အရင္အတိတ္ေတြကိုဘယ္သူေတြျပန္ယူေပးႏုိင္မွာလဲ.
တို႕ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕အတိတ္ကိုတို႕ႏွစ္ေယာက္ပိုင္ခဲ့သလို . တို႕ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕အနာဂတ္ဟာလဲ
နားလည္မႈေတြလြဲခဲ့တဲ့ တို႕ႏွစ္ေယာက္ၾကားကအျဖစ္အပ်က္ေတြေၾကာင့္
ေလထဲတိုက္အိမ္ေဆာက္သလိုျဖစ္ခဲ့ရၿပီ...တစ္ရက္မွမေမ့ဘူးခ်စ္သူ..
ဆံုးရႈံးခဲ့တဲ့သံေယာဇဥ္ေတြ
နားလည္မႈေတြ ၾကင္နာမႈေတြ ကူညီေဖးမခဲ့မႈေတြ ဒါေတြက္ိုငါဘယ္မွာလိုက္ရွာရမလဲ.ေျဖပါခ်စ္သူ.
တယုတယနဲ႕ပ်ိဳးခဲ့ရတဲ့ငါ့ရဲ႕ႏွင္းဆီအိပ္မက္ေတြ ေရေပၚအရုပ္ဆြဲသလိုျဖစ္ကုန္ၿပီ. ျပန္လာခဲ့ပါလို႕
ေမွ်ာ္လင့္ခြင့္မရွိေတာ့ေပမယ့္ မင္းအိမ္ျပန္လာမယ့္ေန႕ ရက္ေတြကိုငါကေတာ့ ရူးသြပ္စြာနဲ႕ဒီေန႕ထိ
ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနတုန္းပါပဲခ်စ္သူ.. ဟုိးအေ၀းႀကီးကိုတစ္ေယာက္တည္းထြက္သြားတဲ့မင္းရဲ႕ေနာက္ကိုတစ္ေန႕
ေတာ့ငါလိုက္လာမွာပါခ်စ္သူ ..ဖမ္းဆုတ္မရေတာ့တဲ့ ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြကို ဒီမွ်နဲ႕ပဲ
အဆံုးသတ္ခြင့္ေပးပါခ်စ္သူ..လြမ္းလြမ္းေဆြးေဆြးနဲ႕ငါရင္ကြဲေနခ်ိန္မွာမင္းကေတာ့ဒါေတြကို မသိႏုိင္ေတာ့ပါဘူး..ကမၻာတစ္ဖက္မွာမင္းေပ်ာ္ရႊင္ေစဖို႕ ငါဆုေတာင္းေပးပါတယ္ခ်စ္သူ..
တစ္ေန႕ေတာ့ငါမင္းနဲ႕ ဆံုႏိုင္ေကာင္းပါတယ္... တစ္ေန႕ေန႕ေပါ့.........။
ကမၻာျခားသြားတဲ့ခ်စ္သူအတြက္......

နားလည္္မႈ

`သူ´က ဘယ္ေနရာမဆို ေတာ္ေတာ္ေလးအေရးႀကီးတဲ့ အရာတစ္ခုအျဖစ္ ျဖစ္တည္ေနတယ္ဆိုတာ သင္လည္း သိမွာပါ။ `သူ´မရွိရင္ အရာရာမွာ ဘယ္လိုမွ အဆင္မေျပႏိုင္ပါဘူး။ ဘာပဲလုပ္လုပ္ ဘ၀င္မက်ႏိုင္ပါဘူး။ `သူ´က သင့္ကို ဟုိးအျမင့္ႀကီးေရာက္ေအာင္ပို႕ေဆာင္ေပးႏုိင္သလို ဟိုးေအာက္ဆံုးေရာက္ေအာင္ ဆြဲခ် သြားႏုိင္တယ္ ဆိုတာ သင္သိပါလိမ့္မယ္။ အရာရာမွာေအာင္ျမင္ႏိုင္ဖို႕ ဆိုရင္အရင္ဦးဆံုးသင္ `သူ႕´ ကိုခင္မင္တတ္ေအာင္ႀကိဳးစားရပါမယ္။ `သူ´ က မိသားစုၾကားမွာလည္းအေရး ပါတယ္။ အသိုင္းအ၀ိုင္းၾကားမွာလည္း အေရးပါတယ္။ ပတ္၀န္းက်င္မွာလည္းအေရးပါတယ္။ လူငယ္ၾကားမွာ လည္းအေရးပါတယ္။ လူႀကီးေတြၾကားမွာလည္းအေရးပါတယ္။ ခ်စ္သူေတြၾကားမွာလည္းအေရးပါသလို အိမ္ေထာင္ တစ္ခုမွာလည္း အေရးပါတယ္။ `သူ´ ဟာ အရာရာမွာ ပိုင္ဆိုးသူပါ။ ေနာက္ဆံုးသင္နဲ႕ ကၽြႏု္ပ္ၾကား မွာလည္းသူက အေရးပါတယ္ဆိုတာ သင္မေမ့ထားပါနဲ႕။ `သူ´ မရွိရင္ သင္နဲ႕ကၽြႏု္ပ္ေရွ႕ဆက္လို႕ ရမွာမဟုတ္ ေတာ့ဘူး ။ခင္မင္ရင္းႏွီးတဲ့ မိတ္ေဆြေတြအျဖစ္နဲ႕ ကိုဆိုလုိတာပါ။ `သူ႕´ ေၾကာင့္ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ႀကီး အႀကိမ္ႀကိမ္ ေသခဲ့ရဖူးသလို `သူ႕´ ေၾကာင့္ပဲကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ႀကီး အနာဂတ္အိပ္မက္ေတြ မက္ခြင့္ရခဲ့ဖူးတယ္။ `သူ႕´အတြက္နဲ႕အႀကိမ္ႀကိ္မ္လဲက်ၿပိဳပ်က္သြားသူေတြကို `သူ´ကပဲ ျပန္ၿပီးေဖးမကူညီႏိုင္ပါတယ္။ ဘယ္အရာ ေတြလဲက်ရႈံးနိမ့္ပါေစ `သူ´ကေတာ့ဘယ္ေတာ့မွမရႈံးပဲ အရာအားလံုးကို ခပ္ၿပံဳးၿပံဳးနဲ႕ေႏြးေထြးစြာႀကိဳဆိုေနသူပါ။
p.s-ေရးမိေရးရာေလးပါ။ဖတ္ၿပီးအျမင္မကပ္ၾကပါနဲ႕။

ဟဲလို


`ဟဲလို´ ဆိုတဲ့ အသံေလးကိုၾကားလိုက္ရင္ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာေတာ္ေတာ္ေလးကို ၾကည္ႏူးရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ နဲ႕သက္ဆိုင္တဲ့တစ္ဦးတစ္ေယာက္ဆီက ေျပာလာမယ့္ အသံေလးကိုဆုိလိုတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕သူမ တစ္ရက္ ကိုအနည္းဆံုး သံုးခါေလာက္ ဖုန္းေျပာျဖစ္တယ္။မနက္ေစာေစာ တစ္ခါ ေန႕လည္တစ္ခါ နဲ႕ ညအိပ္ရာ၀င္ခါနီး တစ္ခါ ပါ။တစ္ခါေျပာရင္အနည္းဆံုး တစ္နာရီေလာက္ေတာ့ၾကာပါတယ္။ ညအခ်ိန္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီ့ထက္ပိုပါၿပီ။ အဲဒီေလာက္ေတာင္ေျပာေနတာ တစ္ရက္ တစ္ရက္ ဘာေတြေျပာလဲလို႕ ေမးလာမယ့္လူရွိရင္ ကၽြန္ေတာ္မေျဖ တတ္ပါဘူး။ ခ်စ္သူေကာင္မေလးနဲ႕ဖုန္းေျပာေနတဲ့သူေတြ နားလည္ပါလိမ့္မယ္။ သူမႏႈတ္ဖ်ားကထြက္လာတဲ့ `ဟဲလို´ဆိုတဲ့ အသံေလးက ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ အခ်စ္သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ပါပဲ။အဲဒီအသံေလးကို ကၽြန္ေတာ္ ေန႕တုိင္းနားေထာင္ေနေပမယ့္ တစ္ရက္မွ မရိုးသြားပါဘူး။ သူက အိပ္မက္ေတြကို ဆက္လက္ ရွင္သန္ေစသလို ညေကာင္းကင္မွာ ၾကယ္ေတြကို အစြမ္းကုန္ လင္းလက္ေစပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလမွာ အေၾကာင္းတစ္ခုခုေၾကာင့္ ဖုန္းမဆက္ျဖစ္တဲ့ေန႕ရက္ တစ္ခ်ိဳ႕ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။ အဲဒီေန႕ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ ေတာ့သူမနဲ႕ပက္သက္ၿပီး အိပ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ေန႕ရက္ေတြျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္တစ္ေန႕မွာ သူမ ႏႈတ္ဖ်ားက ထြက္ေပၚလာၿပီး ေလလႈိုင္းၾကားကတစ္ဆင့္ ကၽြန္ေတာ့္နားထဲကို METAL သံတစ္ခုအျဖစ္နဲ`ဟဲလို´ ဆိုတဲ့ အသံေလးကိုၾကားလုိက္ရရင္ေတာ့ ညက အိပ္ပ်က္ခဲ့တာေတြဟာ အလိုလိုေျပေပ်ာက္သြား ရေလာက္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ့္ကိုသူမ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ပါတယ္။ကၽြန္ေတာ္နဲ႕သူမ ဖုန္းေျပာလာတာခုဆိုရင္ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ရွိခဲ့ပါၿပီ။ လူခ်င္းေတြ႕ ေနရေပမယ့္ ဖုန္းေတာ့ေန႕တိုင္းေျပာျဖစ္ပါတယ္။ သူမႏႈတ္ဖ်ားက `ဟဲလို´ဆိုတဲ့အသံေလးကို ကၽြန္ေတာ္ တစ္ရက္မၾကားရရင္ အိပ္မေပ်ာ္လို႕ပါ။ ေနာက္ေန႕ေပါင္းမ်ားစြာမွာ လည္းကၽြန္ေတာ္နဲ႕သူမ ဖုန္းေျပာေနအုန္းမွာပါပဲ။ ေဟာ ေျပာရင္းဆိုရင္းဒီ Post ေလးကိုေရးေနတုန္း သူမဖုန္းေခၚလာပါၿပီ။ `ဟဲလို´ တဲ့ ။ ေတာ္ၿပီဗ်ာ ကၽြန္ေတာ္ သူမနဲ႕ ဖုန္းေျပာလိုက္ဦးမယ္ ...........။
p.s -ကၽြန္ေတာ္နဲ႕သက္ဆိုင္ေသာ `ဟဲလို´ ေလးပါ.....။

March 12, 2008

ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ေကာင္မေလး (၂)



သူမနဲ႕ကၽြန္ေတာ္အျပင္မွာတစ္ခါမွမေတြ႕ဖူးပါဘူး။ဆိုလိုတာက သူမနဲ႕ကၽြန္ေတာ့္ကိုသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က မိတ္ဆက္ေပးတာပါ။အဲလုိမိတ္ဆက္ေပးတာကလည္း အခုေခတ္ရဲ႕မရွိမျဖစ္ အင္တာနက္အြန္လိုင္းေပၚမွာ။အဲဒီ ေတာ့ သူမကိုကၽြန္ေတာ္ အျပင္မွာမျမင္ဖူးပါဘူး။ သူမရဲ႕ PHOTO ကိုေတာ့သူမ ျပလို႕ျမင္ဖူးသလို ကၽြန္ေတာ့္ PHOTO ကုိလည္းသူမ ျမင္ဖူးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ အျပန္အလွန္စကားေတြေျပာရင္း ေတာ္ေတာ္ ေလးကိုနားလည္မႈေတြ ရွိခ့ဲၾကပါတယ္။သူမနဲ႕ကၽြန္ေတာ္က ေတာ့မိုင္ေပါင္းေထာင္ခ်ီၿပီးေ၀းပါတယ္။ကၽြန္ေတာ္ ေနတဲ့ ေနရာေလးက Goodnight လုပ္တဲ့အခါ သူမဖက္ေတာ့ Goodmorning ေပါ့။ဒါေပမယ့္သူမနဲ႕ကၽြန္ေတာ္ က ဟိုးအရင္တုန္းက ၿမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕မွာ အတူတူ ေနခဲ့ၾကတဲ့သူေတြပါ။အဲဒီတုန္းကမသိခဲ့ၾကပဲ တစ္ေယာက္ တစ္ေနရာဆီ ေနၾကတဲ့ခုခါက်မွ သူမ နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္သိခြင့္ရတဲ့ အျဖစ္ေလးကိုကၽြန္ေတာ္နည္းနည္းေလးေတာ့ အံ့ၾသမိပါတယ္။
သူမနဲ႕ကၽြန္ေတာ္ လူမ်ိဳးခ်င္းတူေပမယ့္ ကိုးကြယ္တဲ့ဘာသားတရားခ်င္းမတူပါဘူး။ အဲဒီအရာက ကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာေတာ့ ႀကီးမားတဲ့ တံတိုင္းႀကီး တစ္ခု ျဖစ္ခဲ့လိမ့္မယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ ေစာေစာကတည္းက သိခဲ့ေပမယ့္သိသိႀကီးနဲ႕ ပဲ ေရွ႕ဆက္တိုးခဲ့ပါတယ္။ သူမနဲ႕ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္သူေတြျဖစ္ခဲ့ၾက ပါတယ္။
သူမက ကၽြန္ေတာ့္ကို အစြမ္းကုန္နားလည္ေပးပါတယ္။အေ၀းႀကီးမွာေနၿပီး တစ္အိမ္ထဲမွာအတူေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္လို ကၽြန္ေတာ့္ကို ဂရုတစိုက္ရွိခဲ့ပါတယ္။ သူမနဲ႕ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္သူေတြျဖစ္ၿပီး တစ္လေလာက္မွာ ကၽြန္ေတာ္ နဲ႕သူမ ဘာသာအယူ၀ါဒေတြအေၾကာင္းေဆြးေႏြးျဖစ္ခဲ့တယ္။သူမ နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္လုိမွ ညွိလို႕ မရပါဘူး။ ဘာသာမတူရင္မခ်စ္ရဘူးလို႕ေတာ့ပညတ္ခ်က္ေတြ မရွိေပမယ့္ ဘ၀တစ္ခုတည္ေဆာက္ဖို႕အတြက္ ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားရပါၿပီ။

ဒါဆိုကၽြန္ေတာ္ဘယ္လို ဆက္လုပ္ရမလဲ ။
သူမ နဲ႕ကၽြန္ေတာ့္အတြက္အေကာင္း ဆံုးအေျဖက လမ္းခြဲဖုိ႕ ကလြဲၿပီး ဘာရွိေတာ့မွာလဲ???

တစ္ေန႕ကၽြန္ေတာ္နဲ႕သူမ စကားေျပာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ က လမ္းခြဲဖို႕အေၾကာင္းကိုစေျပာတယ္။ သူမ က ဘာျဖစ္လို႕လဲ လို႕ ေမးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္သူမကိုမရွင္းျပႏိုင္ခဲ့ ပါဘူး။

ေမ့လိုက္ဖုိ႕အေၾကာင္းကိုပဲ ႏႈတ္က အႀကိမ္ႀကိမ္ ေျပာေနခဲ့တယ္။
သူမကေတာ့လမ္းခြဲရျခင္းရဲ႕အေၾကာင္းျပခ်က္ကို တတြတ္တြတ္ေမးတယ္။

ကၽြန္ေတာ္သူမ ကိုတစ္ကယ္ခ်စ္ခဲ့ တယ္ဆိုတာ သူမ သိသလို သူမရဲ႕အခ်စ္ကိုလည္းကၽြန္ေတာ္ နားလည္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူမ နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ ေရွ႕ဆက္ဖို႕က သူမဖက္ကေလွ်ာ့ေပးမွာမဟုတ္သလို ကၽြန္ေတာ့္ဖက္ကေရာ???
ခုေလာက္ဆိုရင္ သူမနဲ႕ကၽြန္ေတာ္ ဘာေၾကာင့္လမ္းခြဲ ခဲ့ၾကတယ္ဆိုတာ သူမ သိေလာက္ေရာေပါ့.............။

March 11, 2008

ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ေကာင္မေလး


ဒီေန႕ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ကၽြန္ေတာ့္ေကာင္မေလး အဆင္မေျပျဖစ္တယ္ဗ်ာ.သိပ္မၾကာခင္အခ်ိန္အတြင္းမွာလက္ထပ္ ေတာ့မယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ခ်စ္သူက ကၽြန္ေတာ့္ကို နားမလည္ႏိုင္ေသးတာ ကိုကၽြန္ေတာ္ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲမသိဘူး ျဖစ္ေနတယ္။သူက ကၽြန္ေတာ့္ထက္ ေလးႏွစ္ေလာက္ေတာ့ငယ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္သူမကို ခ်စ္သူလိုေရာ ညီမ ေလးတစ္ေယာက္လိုပါ ဂရုတစိုက္နဲ႕ ခ်စ္လာခဲ့တာ ခုဆိုရင္ သံုးႏွစ္ သံုးမိုးေတာင္ရွိေတာ့မယ္။ သူမနဲ႕ကၽြန္ေတာ္ အဆင္မေျပျဖစ္တာခုမွမဟုတ္ပါဘူး ဟိုးအရင္ကတည္းကပါ။

သူမက ကေလးတစ္ေယာက္လို ကၽြန္ေတာ့္အေပၚ ဆိုးတယ္။ဆိုးစမ္းပါေစ ကၽြန္ေတာ္နားလည္ခြင့္လႊတ္လို႕ရတာေပါ့။ၿပီးေတာ့သူမက ဘာမဟုတ္ တာေလးေတြက အစ ကၽြန္ေတာ့္ကို ခ်ဳပ္ခ်ယ္တယ္။ဥပမာ.ကၽြန္ေတာ္သူငယ္ခ်င္းေကာင္မေလးေတြနဲ႕ အတူတူ ေတြ႕ရင္ေရွ႕မွာေတာ့ဘာမွမေျပာပါဘူး။မ်က္ႏွာေလးကၿပံဳးလို႕ ။သူအဲလိုၿပံဳးၿပီးဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္နာၿပီလို႕သာ မွတ္ေပေတာ့။ေနာက္ကြယ္ေရာက္ရင္ကၽြန္ေတာ့္ဗုိက္ေခါက္ကိုလိမ္ဆြဲ ၿပီးရွင္က ဘာျဖစ္တယ္ ညာျဖစ္တယ္ဆို ၿပီး ျပႆနာရွာေတာ့တာပါပဲ။ အဲဒီခါက်ရင္ကၽြန္ေတာ္ကလည္း နားလည္မေပးရေကာင္းလားဆိုၿပီး သူ႕ကိုျပန္ၿပီး စိတ္ဆိုးတာေပါ့။ အဲဒီခါက်ေတာ့သူမက ခ်စ္လို႕သ၀န္တုိတာတဲ့။ သူခ်စ္တာကိုနားမလည္ဘူးလား တဲ့။ေသေရာ။ ကၽြန္ေတာ္ျပန္စိတ္ဆိုးေတာ့သူမက ျပန္ၿပီးကၽြန္ေတာ့္ကို နားလည္မေပးဘူး တဲ့။ ခ်ာလပတ္ကိုရမ္းေနတာပဲဗ်ာ။ ဘာပဲေျပာေျပာသူမနဲ႕ခ်စ္သူျဖစ္ရတာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ေက်နပ္စရာေတြခ်ည္းပါပဲ။ တစ္ခါတစ္ေလ အဆင္ မေျပျဖစ္တာကလြဲရင္ေပါ့။ ဒါကလည္းခ်စ္သူေတြၾကားမွာျဖစ္တတ္တဲ့သေဘာတရားေလးေတြဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ နားလည္ထားပါတယ္။ အခုေတာ့သူမနဲ႕ကၽြန္ေတာ္က တစ္ေယာက္တစ္ေနရာဆီမွာပါ။သိပ္အေ၀းႀကီးမဟုတ္ပါ ဘူး သူမနဲ႕ကၽြန္ေတာ့္ၾကားမွာ မိုင္တစ္ရာေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ပဲျခားထားတာပါ။ေန႕ခ်င္းသြားၿပီးေန႕ခ်င္းျပန္လို႕ ရပါတယ္။ သူမနဲ႕ေ၀းေနေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္သူမအေပၚမွာ ထားခဲ့တဲ့ဂတိေတြ မပ်က္ခဲ့ပါဘူး။ ခုလိုခဏခြဲေနၾက တာကလည္းသူမနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္အတူေနႏိုင္ဖို႕ပါ။ ခ်စ္သူနဲ႕ခြဲၿပီးေနေနရတဲ့ဘ၀က ခြဲခြါဖူးတဲ့သူေတြပဲ ကိုယ္ခ်င္း စာတတ္တာပါ။

ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကိုဘယ္ေလာက္သတိရေနေၾကာင္း၊ ဘယ္ေလာက္လြမ္းေနေၾကာင္း၊ သူ႕အတြက္ ဘယ္ေလာက္အတိုင္းအတာအထိေပးဆပ္ထားေၾကာင္းသူမ နားမလည္ပါဘူး။ သူမသိတာ သံသယေတြပါပဲ။ သူမေျပာသလိုဆိုရင္ေတာ့ ခ်စ္လို႕သ၀န္တိုတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ဘာျဖစ္ျဖစ္ကၽြန္ေတာ္သူမကိုခ်စ္တယ္။ သူမကလည္း ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ထပ္တူပဲဆိုတာ ကၽြန္ေတာ့္ ႏွလံုးသားထဲမွာ အလိုလိုသိထားတယ္။နားမလည္အဆင္မေျပမႈေတြရွိ ေပမယ့္ဒါေတြက ခဏေလးပါပဲ။ၿပီးရင္ႏွစ္ေယာက္စလံုးေနႏိုင္ၾကတာမဟုတ္ပါဘူး။ဘယ္သူအရင္စေခၚမလဲဆိုၿပီး တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ ေစာင့္ၾကည့္္ေနၾကတဲ့သူေတြပါ။ သိပ္မၾကာခင္အခ်ိန္ေလးအတြင္းမွာသူမနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္လက္ထပ္ေတာ့မယ္။ ရည္ရြယ္ထားတဲ့ဘ၀တစ္ခု ကိုလက္ေတြ႕ တည္ေဆာက္ေတာ့မယ္ ။ခုခ်ိန္ ဆိုရင္သူမဘယ္ေလာက္မ်ားေပ်ာ္ေနမလဲ။ ကၽြန္ေတာ္ေရာ ...........???

ငါ.......!

စိတ္ကူးနဲဲ႕ဘ၀ ေပါင္းစပ္ၾကည့္ေတာ့ ဘ၀က ေစာက္ထိုးႀကီးျဖစ္ေနတယ္..အေျခမခိုင္တဲ့စိတ္ဓါတ္ေတြက
ေလႏွင္ရာ လြင့္ခ်င္ေပမယ့္ ဘယ္ကိုေရာက္မယ္ဆိုတာကိုေတာ့ ႀကိဳသိခ်င္တယ္.ကံၾကမၼာရဲ႕ထိုးႏွက္ခ်က္က
ဘုန္းကနဲ ဖင္ထုိင္လဲက်ေလာက္ေအာင္ျပင္းထန္လြန္းေတာ့ နလန္ထူဖို႕ဆိုတာ မနက္ျဖန္လား ဒါမွမဟုတ္
သန္ဘက္ခါလား..... ဘ၀ကခါးေတာ့ အိပ္မက္ေတြက မႈန္၀ါး၀ါးပါပဲ ....တစ္ခ်ိန္မွာအျမင့္ကိုေရာက္ဖို႕
ေအာက္ကေနေနေပးရတဲ့ဘ၀က ေခ်ာတို္င္တက္ေနရသလိုပါပဲ..သူတစ္လွည့္ ကိုယ္တစ္လွည့္ေလ..... ဘ၀
ကိုလက္ပစ္ကူးၾကည့္ေတာ့ စုတ္ျပတ္သတ္ေနတဲ့ လႈိင္းလံုးေတြၾကားမွာ အေတြးအေခၚ ေတြဖူးပြင့္လာတယ္...
တစ္ေယာက္တည္းေနလို႕မရတဲ့ဘ၀မွာ ေဖးမေပးမယ့္သူ ကိုပဲအေဖာ္လုပ္ခ်င္တယ္ အျပန္အလွန္နားမႈ ကိုငါ
လိုခ်င္တာ....သုိးေယာင္ေဆာင္ထားတဲ့မ်က္ႏွာဖံုးေတြေအာက္က အတၱအစစ္အမွန္ ေတြကိုဘယ္သူ
တစ္ေယာက္မွ မျမင္ပါဘူး... ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာင္မွ ၀ါးတားတား ..ဘာမွမပါပဲငါဒီေနရာကိုေရာက္ခဲ့ေပမယ့္
ငါျပန္သြားရင္ေတာ့ ငါ့နာမည္ကိုဒီေနရာမွာထားခဲ့ခ်င္တယ္....မ်က္ရည္ေတြခမ္းေခ်ာက္ေနတဲ့ဒီကမၻာေျမႀကီး
ေပၚမွာ ေမတၱာမိုးေရေတြရြာသြန္းေပးခ်င္တာ ငါ့ဆႏၵအစစ္အမွန္ပါ...ေဆးေရာင္စံုေတြစုံလင္တဲ့လူသားေတြ
ၾကားမွာ ငါတစ္ကယ္တပ္မက္တာ က အျဖဴေရာင္စစ္စစ္....ခါးသီးတဲ့ေ၀ဒနာေတြကို ကုစားေပးဖို႕အခ်ိန္ဆိုတဲ့
သမားေတာ္က အေကာင္းဆံုးပါပဲ.... အနာက်က္ျမန္ေအာင္ေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း ေတြကိုစားသံုးရလိမ့္မယ္ ..
အၿပိဳင္အဆိုင္ အတိုက္အခိုက္ေတြသိပ္မ်ားတဲ့ ေလာကေဘာင္ႀကီးထဲမွာ တစ္ႀကိမ္တစ္ခါမွ မက်ရႈံုးခ်င္တာက
ေတာ့ ငါ့အတၱ ပဲ.............
အရင္က multiply မွာေရးထားတာပါ .....

????


ခ်စ္သူ ............
မင္းအေၾကာင္းေတြေတြးရင္
ငါ့ရင္ဘတ္က မေန႕က လိုပဲ
တလွပ္လွပ္နဲ႕ေပါ့............

သေဘာထားခ်င္းမတို္က္ဆိုင္လို႕
တို႕ႏွစ္ေယာက္ လမ္းခြဲခဲ့ၾကေပမယ့္
ကြဲေၾကေနတဲ့ႏွလံုးသားေတြကိုေတာ့
ႏွစ္ေယာက္စလံုး ဥေပကၡာ ျပဳထားခဲ့ၾကတယ္.....

ခုေရာဘာထူးလဲ ခ်စ္သူ...
ေနရာသစ္မွာ မင္းေပ်ာ္လုိ႕လား...?
ရင္ခြင္သစ္မွာ အိပ္ေပ်ာ္လို႕လား...?
ေလွ်ာက္ေနတဲ့ လမ္းေတြ သာယာလို႕လား....?
အိပ္မက္ေတြေရာ လွပါရဲ႕လား..ခ်စ္သူ...???

ႏွစ္ေယာက္အတူစားခဲ့ဖူးတဲ့ထမင္းဆိုင္ေလးက
ျဖတ္ေလွ်ာက္သြားရင္ လွမ္းၾကည့္တယ္...
အတူၾကည့္ဖူးတဲ့ရုပ္ရွင္ရံုကခံုတန္းေလးေတာင္
လြမ္းလွၿပီတဲ့...
အတူ ေလွ်ာက္ဖူးတဲ့ လမ္းေတြက
ေဟာင္းႏြမ္းလို႕ ပန္းေတြေတာင္မပြင့္တာ
ၾကာၿပီခ်စ္သူ...............။

 

blogger templates | Make Money Online